Greek Audio

Greek Transcription

Ο παππούς από την πλευρά της μητέρας μου κατάγεται από τη Μικρά Ασία, συγκεκριμένα από τη Σμύρνη και τη Μενεμένη, μια περιοχή πάνω από τη Σμύρνη. Ο λόγος που βρισκόταν εδώ πέρα ήταν λόγω των δικών του γονιών που ήρθαν το ‘22 με το μεταναστευτικό. Στην αρχή ξεκίνησαν στον Πειραιά, στο λιμάνι του Πειραιά, όπου εκεί πέρα συνάντησαν μεγάλη φτώχεια και είδανε κόσμο να λιμοκτονεί και να πέφτει στο πάτωμα λόγω της πείνας και της φτώχειας που είχανε. Όμως, κατάφεραν και βρήκαν μια λύση και ήρθαν εδώ πέρα κάνοντας μια δουλειά που κάνανε οικογενειακώς: τον φούρνο, να ψήνουν ψωμί και γενικά πράγματα που μπορεί να παράξει ένας τότε φούρνος. Ουσιαστικά, να πω την αλήθεια, απ’ όσο ξέρω τον αποδέχτηκαν αρκετά σαν άνθρωπο, διότι έδινε πράγματα στον κόσμο, έδινε ψωμί που ήταν πάρα πολύ βασικό, και το έδινε με πάρα πολλή χαρά, καθώς προσπαθούσε συνέχεια να δίνει ευκαιρίες, ειδικά σε κοντινούς ανθρώπους, σε ανθρώπους που είναι γύρω του, κάτι που έκανε τον κόσμο χαρούμενο. Από όσο επίσης ξέρω, το όνομά του στα αυτιά ανθρώπων έχει παραμείνει και οι άνθρωποι τον θυμούνται μέχρι σήμερα.

Γενικά η ζωή του ήταν καλή εδώ πέρα. Κατάφερε… έκανε το σπίτι του, έκανε την οικογένεια του, μια οικογένεια η οποία μετά κατάφερε και έκανε τα δικά της πράγματα. Και ήταν ένας άνθρωπος, ο οποίος στο τέλος της ημέρας ένιωθε ότι όντως ήταν ολοκληρωμένος με την περιοχή εδώ πέρα.

Την Ελευσίνα την έχω ως μια πόλη που θα μπορούσα να τη θεωρήσω το σπίτι μου, εδώ πέρα που έχουν ξεκινήσει πολλά πράγματα για μένα και σίγουρα πολλά πράγματα που αφορούν τη ζωή μου. Όμως, όσο αφορά τους ανθρώπους, υπάρχουν διάφοροι άνθρωποι που έρχονται στην Ελευσίνα από διαφορετικούς τόπους και ο καθένας φέρνει τα δικά του πράγματα – κάτι το οποίο για μια τέτοια μικρή πόλη είναι μια ωραία πινελιά. Αν οι παππούδες μου ήταν ακόμα ζωντανοί εδώ πέρα στην Ελευσίνα, νιώθω πως θα ήταν έκπληκτοι αλλά και από τις δύο απόψεις. Αρχικά, νιώθω ότι θα τους άρεσε όλη αυτή η ιδέα που η πόλη παίρνει αυτή τη θέση της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας και αυτή την τιμή που της δίνει ένα όνομα και μια θέση, παρά απ’το να είναι μια πεταμένη πόλη, η οποία έχει ιστορία και πολλά πράγματα να πει.

Από την άλλη νιώθω όμως πως θα ήταν έκπληκτοι το πώς κατέντησε σε κάποια σημεία, διότι μου φαίνεται, ο κόσμος πια έχει χάσει αυτή την αίσθηση αυτής της πόλης και το τι έχει να πει. Και απλώς κάποιοι φεύγουν, κάποιοι παραμένουν σε κάποια πράγματα απλά, αλλά δύσφορα, όχι τόσο όμορφα. Να πω την αλήθεια θα ήθελα να αφήσω αυτή την… Να αφήσω την Ελευσίνα πίσω. Διότι η Ελευσίνα είναι μια πόλη που μπορεί να δώσει μια αρχή στη ζωή κάποιου, όμως δεν μπορεί να δώσει κάτι παραπάνω από όλο αυτό. Μπορεί να σου δώσει μια ζωή με μεγαλύτερη ασφάλεια συγκριτικά μιλώντας, όμως δεν μπορεί να σου δώσει παραπάνω ευκαιρίες συγκριτικά με πόλεις που υπάρχουν εκεί έξω. Νιώθω ότι αν έφευγα από εδώ πέρα, η Ελευσίνα… το μόνο που θα μου έλειπε είναι, ας πούμε, τα μέρη που κάθομαι με τη γιαγιά μου και με τους φίλους μου και. Πάνω κάτω αυτό μόνο.




English Translation 

My maternal grandfather came from Asia Minor, specifically Smyrna and Menemeni, an area above Smyrna. The reason he came here was because of his own parents who came in ’22 with the immigration wave. At first, they started in Piraeus, in the port of Piraeus, where they encountered great poverty and saw people starving and falling down because of the hunger and poverty. But he managed and found a solution and came over here doing a job that they continued doing as a family: they opened a bakery. They produced bread and all the things that a bakery of that time could produce. Essentially, to tell the truth, as far as I know, people accepted him, because he gave things to the world, he gave them bread and that was essential and he also gave it with great joy, as he always tried to give opportunities to everyone, and especially to close people, to people who are around him, which made people happy. As far as I know, his name has remained in people's minds and people remember him to this day.

In general, his life was good over here. He succeeded, he created his home, he created a family, which then succeeded in its own ways. And he was a man who, at the end of the day, felt content with the place over here.

I think of Elefsina as a city that I could consider my home, as many things have started for me here, certainly many things that concern my life. But as for the people, there are different people who have come together from different places and everyone brings their own things, which is a nice touch for such a small town. If my grandparents were still alive, they would be surprised on both levels. First, I feel that they would like this whole idea of the city acquiring the status of the Capital of Culture and this honor that gives Elefsina a name and a place, rather than being an abandoned city with many unsaid things.

On the other hand, I feel that it would be a surprise for them to know how Elefsina ended up in some places. Because it seems to me, the world has already lost this sense of this city and what it has to say. And some leave, while some continute to stick to simple things, but difficult and not so beautiful. To tell you the truth, I would like to leave…. To leave Elefsina behind. Because Elefsina is a city that can give a beginning to someone's life, but it cannot give anything more than that. It can give you a safe life but it can't give you more opportunities compared to other cities out there. I feel like if I were to leave from here for real, the only thing I would miss are the places where I sit with my grandmother and with my friends, and... More or less only just that.
Back to Top